وقتی به دنیا اومدم سیاه بودم         وقتی بزرگتر شدم هم سیاه بودم

   وقتی میترسم هم سیاهم              وقتی مریضم باز هم سیاهم

                    وقتی هم بمیرم باز سیاه خواهم بود 

                          و تو ای دوست سفید من:

وقتی به دنیا آمدی صورتی بودی       وقتی بزرگتر شدی سفید شدی

    وقتی میترسی زرد میشی              وقتی مریضی سبز میشی

                    وقتی هم بمیری خاکستری میشی 

                     و تو به من میگی رنگین پوست ؟!

این شعر کاندید شعر سال 2005 اثر یک پسر سیاه پوست است .

پل٬تنها راه تو برای رسیدن به آنسو را کوتاه تر می کند.راهی به سرزمین اسرارآمیز که آرزو داری آنها را ببینی٬راهی از میان چادر کولی ها و بازار مکاره عربهای ولگرد! و جنگلهای مهتابی که تک شاخ ها در آن جست و خیز می کنند.بیا با من همراه شو اما بدان پل٬تنها راه تو برای رسیدن به آنسو را کوتاه تر می کند پس آخرین قدمها را باید به تنهائی برداری.